Borders For Joy

Just Simply The Best

                     "Sim" - "Simsalabim"

                  °06-03-2010 / +31-08-2025

Sims verhaal / Sims story

Sim is de tweede Border Collie van onze kennel. Doordat we zo tevreden waren over Dezz, en omdat we helemaal de Border Collie microbe te pakken hadden, leek het ons erg leuk om voor Dezz een vriendinnetje in huis te halen. Onze voorkeur lag bij een zwart - wit ofwel een ee-red teefje.

Deze keer waren we meer op de hoogte van de bloedlijnen van dit ras en na een hele tijd zoeken kwamen we uit bij de kennel 'Borders For Joy' uit Spijkenisse. Na heel wat telefoongesprekken met Monique, de eigenares van deze kennel, leek ons een teefje uit het nest van Nikita en Simba een goede keuze. Simmeke werd uiteindelijk, na een erg lange bevalling (17u), op 6 maart 2010 als laatste van een nest van 10 pups (7 reutjes en 3 teefjes) geboren.

We wisten niet welk teefje naar ons thuis zou verhuizen, dat werd pas beslist toen de pups 5 weken oud waren. Ook hebben wijzelf niet onze Sim uitgekozen, dat heeft Dezz gedaan. Dezz heeft op vrijdag 13 april 2010 mogen kiezen tussen teefje 1 en teefje 3 van het nest. Teefje 1 vond ze overduidelijk niet interessant, enkel teefje 3 kon Dezz haar aandacht trekken. Teefje 3 werd die dag als ‘Borders For Joy Just Simply The Best’ gedoopt.

Vanaf dag 1 hadden Sim en ik een enorme klik.  Dit werd zeer duidelijk in alles wat we deden.  We trainden gehoorzaamheid en behaalden ons brevet met 95/100.  Ook de wedstrijden die we erna speelden was elke keer opnieuw een plezier, want werken voor mij deed je toch oh zo graag.  

Dogfrisbee was je andere passie, die je mocht delen met je frisbee maatje Perry.  Jullie behaalden meerdere podiumplaatsen en selecteereden zich zelfs enkele keren voor het WK in USA. 

Eenmaal we de sport achter ons lieten bleef je wel mijn schaduw.  Waar jij was was ik en eigenlijk ook andersom.  Je sliep nog net niet bij ons in bed.  Gingen we met de winkel op verplaatsing ging je sowieso mee.  Het leven in de mobilhome kon je zeker wel gewoon worden.  

Op een gegeven moment begon de leeftijd toch wat door te wegen.  Je gezondheid liet het niet meer toe om mee te gaan, en dus bleef je lekker thuis bij Arno.  Je werd een couch-potato, sliep de hele dag.  

Dat je 15 jaar, 5 maanden, 3 weken en 5 dagen bij ons bent mogen zijn ben ik ongelooflijk dankbaar voor!  Natuurlijk wil je nooit afscheid nemen, maar de realiteit is helaas anders.  

Lieve Sim, Simsel, Simmie, Simsalabim, mijn wedstrijdmaatje, frisbeekampioentje, super mama van 2 nesten, puppy opvoedster, spring in't veld, sandwich dief, .... , je was dé perfecte hond, mijn "ONCE IN A LIFETIME DOG".  

Voor altijd in ons hart, we zullen je nooit of te nimmer vergeten.